|
Çanakkale Geçilmez
O gün kana boyandı Çanakkale Boğazı Yeri göğü inletti askerimin avazı
Dört taraftan saldırdı düşman delicesine Şarapneller saplandı Mehmetçiğin göğsüne
Türk’e karşı kin kustu,beraber oldu cihan Damla damla gözyaşı döktü yere asuman
Allah’ın askerleri melekler yere indi Hakk’a kavuşan erler kanatlarına bindi
Bir lodos fırtınası zaferden haber verdi Dengeler değişince arttı kâfirin derdi
On sekiz Mart’ta sular kan gölüne dönmüştü Zâlimin balonları gün doğmadan sönmüştü
Ertuğrul tabyasından ateş yükseliyordu Ceddin iman güneşi aydınlatıyor yurdu
Seddülbahir’de akan kan gövdeyi götürdü Bu çile nöbetleri hem gün,hem gece sürdü
Conkbayırı’nda yazdı Mustafa Kemal destan Coğrafyaya dönüştü damarlardan akan kan
Izdıraplara mahkûm vatanım ancak güldü Düşman bataryaları soğuk suya gömüldü
Küfür tek bir millettir, ayrı gayrı seçilmez Mehmetçik haykırıyor: “Çanakkale Geçilmez”
İnsanlıktan nasipsiz küstah uğurlar ola! Hatırla bu destanı,hatırla da gel yola!
İnancımız odur ki payidar olmaz zulüm Rabbim senin yolunda bize düğündür ölüm
Taş ve toprak şahittir o muhteşem bozguna Çok acı bir ders verdik o salyalı azgına
Al bayrağın altında gölgelenen askerim! Cennet-i Âlâ’sında bekler seni ol Kerim!
Çanakkale içinde Hilâl,Sâlib’i ezdi Türk’ün mücahitleri bir büyük destan yazdı.
Yuvasından ayrılan artık geri dönmedi Onların sâyesinde al bayrağım inmedi
Ey toprağın bağrına gömülen yiğit erler! Döktüğünüz kanlarla ulvîleşti bu yerler
Ey semaya taht kuran yüce,soylu er oğlu! ! Duygusallıkta Kerem,yiğitlikte Köroğlu
Ey asırları aşıp cihana hükmeden Türk! Zafer kaderin olsun Rabbine şükreden Türk! |